Niepłodność, In Vitro, Leczenie

Zapłodnienie pozaustrojowe zwane metodą In vitro, przebiega w wielu etapach.

Pierwszym etapem, po zdiagnozowaniu przyczyny niepłodności i wykluczeniu innych metod leczenia jest przygotowanie kobiety do pobrania komórek jajowych. Stymulacja owulacji, ma na celu zwiększenie ilości produkowanych komórek jajowych w pęcherzyku. W znieczuleniu ogólnym pobiera się komórki jajowe, które przechowywane są w specjalnym środowisku.

W tym czasie w trakcie masturbacji lub przez bezpośrednie pobranie z jąder, pozyskuje się nasienie partnera. Po zbadaniu i ocenie nasienia umieszcza się go razem z komórką jajową. Jeśli ilość plemników jest niewystarczająca do zapłodnienia, można wybierając tylko jeden plemnik wprowadzić go bezpośrednio do komórki jajowej i w ten sposób uzyskać zapłodnienie (mikroiniekcja).

Po 48-72 godzinach od zapłodnienia w warunkach laboratoryjnych za pomocą elastycznej sądy przenosi się 2-3 embriony do jamy macicy. Pozostałe embriony zamraża się i można je przechowywać wiele lat w ciekłym azocie. Pozwala to uniknąć kolejnej stymulacji owulacji i można je przenieść do jamy macicy w dowolnym czasie.